Banner

1985VAN EEN ALUMNUSEnglish

BEATRIX ALUMNI 18-08-2010
Smoezen, excuses, redenen om te laat of helemaal niet te komen. We hebben er zat.

 

De meest gekke, onzinnige, komische, grove, gelogen verhalen om te verklaren waarom iemand niet aanwezig was of te laat kwam. Of om te verklaren dat hij/zij geen zin had om die dag hard te werken.

Op het moment zelf ben je soms kwaad, maar het is me ook vaak zat overkomen dat ik het in mijn broek deed van het lachen. Natuurlijk van binnen, want je moet natuurlijk wel streng zijn . Nou bestaan er geloof ik ook smoezenboeken maar de onderstaande zijn echt uit eigen ervaring.

D-day
Op een woensdag avond komt er een baritonspeler de repetitie binnen. Te laat, maar hij loopt gewoon naar zijn plek en zegt tegen de instructeur. “vandaag ben ik niet zo in de stemming om muziek te spelen, ik speel alleen maar de d”. Na een uitbrander, omdat hij zo laat was begon de repetitie. En geloof het of niet, hij speelde alleen alle d’s in de muziek. Sloeg alle andere noten over en nog op de goede momenten ook. Uiteindelijk ging het irriteren, ondanks dat het best knap was wat hij deed, en zei de instructeur, “ga er maar uit, ik word gek van je”. Hij klapte zijn lessenaar op, zei “fijne repetitie” liep naar de bar en bestelde op zijn gemak een cola.

Brug stond open
Dat lijkt niet zo’n bijzondere smoes. Maar wel in dit geval. Toen ik vroeg waarom het lid zo laat was, zei de jongen: “ik wilde de straat uitrijden stond de brug open, moest bijna een half uur wachten, want het was nogal een grote zeilboot die er door moest. Daarna kwam er nog een rijnaak en twee plezierjachten”. Toen ik zei: “ehhh, jij woont toch in het centrum van Hilversum?” kreeg ik het antwoord: “Shit dan heb ik liggen slapen en heb dit gedroomd en is dat de reden dat ik te laat ben”

Moest eerst eten
Deze was nogal ergerlijk, vooral als je bedenkt dat ik altijd uit Amsterdam moest komen, dat ik soms zelfs over de vluchtstrook reed om maar op tijd te komen. Kortom eigenlijk me altijd moest haasten om er op tijd te zijn. Krijg je dit.
“Waarom ben ze zo laat man”, zei ik. “Nou ik kwam uit mijn werk en dan moet ik eerst rustig en fatsoenlijk eten, pas als ik klaar ben kan ik naar de club komen. Ik heb niet eens mijn toetje gegeten”. Nu had dit lid al wat meer op zijn kerfstok dus ik ontplofte, het was de druppel. Ik zei: “Weet je wat? Ga maar terug naar huis maak je toeter helemaal schoon, eet je toetje op en kom dan je spullen maar inleveren”. Toen ik het later aan de club vertelde dat hij ons had verlaten ging er een zucht van verlichting door de groep.

Pantoffels naar mijn opa brengen
Op de vraag waarom iemand te laat was zei hij: “Tja mijn opa heeft nogal last van koude voeten en toen ik thuis kwam had hij mijn moeder gebeld of ik zijn pantoffels even kon komen brengen” Toen de instructeur zei: “nou dat hoeft toch geen twee uur te duren?” antwoordde hij “Nou, je moet weten dat mijn opa is overleden, dat ik dus helemaal op en neer moest naar de hemel om hem de pantoffels te brengen. Ik vind dat ik het nog snel gedaan heb in twee uur”.

Ik voel me ziek en heb hoofdpijn.
Dit was een veel gehoorde smoes op het trainingsweekend. Maar dan vergaten ze dat ik gezien had dat ze flink hadden gefeest de avond daarvoor en dat ze veel te laat naar bed waren gegaan. Dan gaf ik ze mijn vaders kreet. ’s Avonds een vent, ’s ochtends een vent en ging gedurende de dag het tempo slaan op een woodblock ongeveer 10 centimeter van hun oren. Geloof me, dan ga je de volgende avond niet meer drinken of laat naar bed. En als je dat toch deed dan hield je de volgende dag slim je mond en deed je je uiterste best.

En wat dacht je van de smoezen waarvan de verteller gewoon overtuigd is dat het een geldige of normale reden is. En dat hij/zij verwacht dat je volledig begrip voor hem/haar hebt. Ik noem een voorbeeld.

Een lid komt met zijn ouders naar het veld en zegt: “Henk wil jij eens met mijn ouders praten want ik mag 3 weken niet komen omdat ik het slecht doe op school. Ik vind het ook belachelijk maar ik kan hier niets aan doen”. In plaats dat ik met hem mee ging praten zei ik, “sukkel, je moet gewoon je best doen op school. Met Beatrix’ verdien je geen moer, je moet echt een baan hebben straks. Je moet gewoon plannen en zorgen dat je shit voor elkaar is. Nu heb je jezelf er mee en ook de club. Ik geef je ouders groot gelijk”. Helemaal verbaasd dat ik hem niet hielp natuurlijk. Een mooi bij effect was dat de ouders het zeer waardeerde dat er zo serieus met hun zoon werd om gesprongen. Hij mocht na 1 week weer komen. En studeerde in ieder geval genoeg om goede cijfers te halen.

Het is maar een kleine selectie. Wie weet komen er nog meer in de toekomst.

Henk

Banner
Banner
Banner
Banner
Banner